Sierść psa i kota w domu najlepiej usuwać systemowo: najpierw zbierać ją mechanicznie z tekstyliów i podłóg, potem przecierać powierzchnie lekko wilgotną mikrofibrą, a na końcu regularnie prać akcesoria sprzątające. Sama chemia nie rozwiązuje problemu, bo sierść trzeba przede wszystkim oderwać od powierzchni i zebrać, zanim zacznie krążyć po mieszkaniu razem z kurzem.

Opiekunowie zwierząt często testują kolejne „magiczne” triki: mokre dłonie, rolki, odkurzacze, gumowe szczotki, płyny antystatyczne, ściereczki, mopy i generatory pary. Część z nich działa, ale tylko w konkretnych sytuacjach. Inaczej usuwa się krótką, sztywną sierść psa z dywanu, inaczej delikatny podszerstek kota z kanapy, a jeszcze inaczej kłaczki unoszące się na panelach.

Ten poradnik pokazuje, co naprawdę ma sens, jak dobrać metodę do powierzchni i jak ograniczyć ilość sierści bez codziennego generalnego sprzątania.

Dom alergika powinien być łatwy do regularnego sprzątania, mieć jak najmniej miejsc gromadzenia kurzu oraz tekstylia, które można często prać. Najważniejsze są trzy obszary: sypialnia, podłogi i powierzchnie, które codziennie zbierają kurz. Dobrze dobrane akcesoria pomagają sprzątać dokładniej, bez niepotrzebnego wzbijania pyłu w powietrze.